Bugünlerde anlam veremediğim ölüm korkusuyla baş etmekten hiç birşey yapamayan ben, bir de sınav stresiyle uğraşıyorum. Eskiyi arar oldum. Bazen kulaklarımdan kan püskürdüğünü duyuyorum. Kafatası kemiğini çatırdatarak gelen bir tümseği hiç hissettiniz beyninizde? Acımdan kafa derimi soymak istiyorum, kafama alel acele vurduğum tırnaklarım kırılıyor, saçlarım tutam tutam elimde kalıyor. Sonunda diyorum, sonunda kafamı şuraya vurup beynimi patlatacağım, son vereceğim buna. Kimse yok etrafımda, duyan yok. Artık hiç bir sözcükle ifade edemiyorum kendimi ve uğraşamıyorum kimseyle, hiçbirşeyle.. Dokunsalar ağlayacağım. Ama birisinin dokunamayacağı kadar yalnızım